На самиот излез од Берово, по патот кој води кон езерото, се наоѓа место каде што тишината зборува погласно од зборовите. Изграден во почетокот на 19-тиот век (1815–1818), манастирот „Св. Архангел Михаил“ не е само духовен центар, туку симбол на непокорот и пожртвуваноста на беровци. Со својот впечатлив трем и архитектура карактеристична за тој период, црквата доминира во мирниот манастирски двор, канејќи ве да влезете во свет каде што времето застанало.

Внатрешноста крие уникатно богатство – фрески насликани во стил кој отстапува од строгите византиски правила, давајќи им на светителите исклучително човечки лик. Но, она што навистина го оживува ова место се легендите. Приказната за поп Пецо и неговата ќерка Султана, која требала да биде жртвувана во харем за да се добие дозвола за градба, сè уште живее меѓу ѕидините. Денес, манастирот е жив женски манастир каде сестринството со големо трпение изработува прекрасни икони во византиски стил. Ова е место за духовен мир, молитва и восхит пред малешевската историја.